ഒരേക്കര് സ്ഥലത്ത് പൂച്ചെടികള് നട്ട് ലോകത്തുള്ള എല്ലാ പൂക്കളും അവിടെ വിരിഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന സ്വപ്നം. അവയെ പരിചരിക്കാന് ഒപ്പം ഭാര്യയും മകളും. സ്വപ്നസുഖത്തില് ചിലപ്പോള് അയാള്ക്ക് വീര്പ്പുമുട്ടി.
പൂക്കളോ.. ? മകളോ..? ഏതിനോടാണ് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമെന്ന് പറയാന് ജയചന്ദ്രന് നന്നെ പ്രയാസപ്പെട്ടു. ഒരിക്കല് സുമം ചോദിച്ചപ്പോള് അയാള് പറഞ്ഞു. 'പൂക്കള് തന്ന സമ്മാനത്തിന് ഞാനിപ്പോള് പൂക്കള് സമ്മാനം ആയി കൊടുക്കുന്നില്ലെ....' കാലം അതിന്റെ യാത്ര തുടര്ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. മഴയ്ക്ക് പിന്നാലെ മഞ്ഞും വേനലും എത്തി. പക്ഷെ അവരുടെ പൂന്തോട്ടത്തില് പൂക്കള് ഒഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഒരിക്കലും അത് കൊഴിഞ്ഞിരുന്നുമില്ല.
പതിനാറു വര്ഷങ്ങളുടെ കുത്തൊഴുക്ക് ബാഹ്യമായ ചില മാറ്റങ്ങള് മാത്രെ ആ ദന്പതികളില് വരുത്തിയുള്ളൂ. ചെറുപൂക്കടയില് പതിവു പോലെ കാര്യങ്ങള്. ഒരിക്കല് പൂക്കള്ക്ക് ഇടയില് ഏറെ മണമുള്ള വലിപ്പം ഏറിയ ഒരു പനിനീര്പ്പൂവ് ജയചന്ദ്രന്റെ ശ്രദ്ധയില് പെടുന്നു. ചുവന്നു തുടുത്ത പൂവില് മനം മയക്കുന്ന മണം..! ഈ പൂവിന് എന്തേ ഇത്രയും മണം എന്ന് അയാള് ഭാര്യയോട് ചോദിച്ചു... ഭൂമിയിലെ ഏതോ കന്യകയില് അനുരക്തനായി ഒരു ഗന്ധര്വ്വന് ചുംന്പിച്ച പുഷ്പം ആവാം അതെന്ന് അവര് പറഞ്ഞു. അമ്പത് കഴിഞ്ഞെങ്കിലും അതുപറഞ്ഞപ്പോള് അവരുടെ കവിളുകളും തുടുത്തു. അങ്ങനെ ആവില്ലെന്ന് വാദിക്കാനോ തര്ക്കിക്കാനോ ജയചന്ദ്രന് കഴിഞ്ഞില്ല. കാരണം ആ പൂ അത്രയ്ക്ക് മനോഹരം ആയിരുന്നു.
വൈകിട്ട് സ്കൂള് വിട്ട് മകള് വരുന്നതും കാത്ത് നില്ക്കുമ്പോള് ജയചന്ദ്രന്റെ മനസ്സ് ഭൂതകാലത്തില് ആയിരുന്നു. വിശപ്പടക്കാന് ആവാതെ തെരുവില് അലഞ്ഞ ബാല്യം...കൂട്ടം തെറ്റി തെരുവു തെണ്ടികളുടെ ഇടയില് നിന്ന് മറ്റേതോ ലോകത്തേക്കുള്ള ഒരു ട്രെയ്ന് യാത്ര.... ഹോട്ടലില് പണിയെടുത്ത് തള്ളി നീക്കിയ ദിനങ്ങള്. പിന്നെ ജീവിതം മാറ്റി മറിച്ച ഒരു കൈ സഹായം.....
പൂക്കള് വാങ്ങിച്ച് പോവുകയായിരുന്ന ഒരു വൃദ്ധന് തലചുറ്റി വീഴുന്നു. ഹോട്ടലില് മേശതുടക്കുമ്പോള് ആ മനുഷ്യനെ സഹായിക്കണം എന്നു തോന്നിയത് മുന്ജന്മസുകൃതം. കുഴഞ്ഞുവീണ വൃദ്ധന് ശക്തമായി തന്നെ ആണ് അവന്റെ കൈയ്യില് പിടിച്ചത്. ബ്രാഹ്മണ്യത്തിന്റെ മുറജപങ്ങള്ക്ക് ഒപ്പം നേരിന്റെ മണമുള്ള വഴികളിലേക്ക് അയാള് അവനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി. പൂക്കടയില്ലാത്ത നാട്ടില് താന് പൂജ ചെയ്യുന്ന അമ്പലത്തോട് ചേര്ന്ന് ആ ശുദ്ധബ്രാഹ്മണന് അവന് ഒരു പൂക്കട വെച്ചു കൊടുത്തു. പിന്നെ ജീവിതത്തിന് മണം ഉണ്ടെന്നും കാഴ്ചകള് സുന്ദരം ആണെന്നും അവന് അറിഞ്ഞു.
നിശ്ചലം ആയിരുന്ന സൈക്കിള് ചക്രങ്ങളെ നോക്കുമ്പോള് അനുഭവങ്ങളുടെ നിഴല്പ്പാടുകള് ജയചന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകളില് മിന്നിമറഞ്ഞു. തുളുന്പിയ മിഴികണങ്ങള്ക്ക് പിന്നെയും കഥകള് ഏറെ പറയാന് ഉണ്ടായിരുന്നു. അകലെ സ്കൂളില് മുഴങ്ങിയ മണിയില് അക്കാലം മുറിയുന്പോള് ഒരു ദീര്ഘനിശ്വാസത്തില് അയാള് അതെല്ലാം ഒതുക്കി.
കാത്തുനില്പ്പ് സ്കൂളിലെ കൂട്ടുപറ്റത്തിന്റെ ഇരമ്പലില് തീര്ന്നു. ആര്ത്തലച്ച് എത്തുന്ന കുട്ടിപ്പട്ടാളത്തില് ജീവിതത്തിന്റെ ഉണര്വ്വ് ആയാള് കണ്ടു. കാഴ്ചകളില് പനിനീര്പ്പൂവിന്റെ ഓര്മ്മകള് ഉണര്ത്തി കൂട്ടുകാര്ക്ക് ഒപ്പം ലക്ഷ്മിയും എത്തി. എന്നാല് ഗന്ധര്വ്വന്റെ കഥ ഓര്ത്തപ്പോള് ആ പിതാവിന്റെ മനസ്സ് വേദനിച്ചു. ചെറിയ ലോകത്തെ വലിയ സ്വപ്നങ്ങളില് നാലാമത് ഒരാള്... അത് അയാള്ക്ക് ഓര്ക്കാന് കൂടി ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല. അച്ഛന് എന്ന വിളിയില് അയാള് തന്റെ ദുഷ്ചിന്തകളെ ആട്ടിപ്പായിച്ചു. വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രക്കിടയില് മറ്റൊരു പൂ ജയചന്ദ്രന് മകളുടെ മുടിക്കിടയില് കണ്ടു. വാടിക്കരിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ മുല്ലപ്പൂക്കള്ക്ക് ഇടയില് ഒരു വാടാമല്ലിപ്പൂ.. അതേപ്പറ്റി അവളോട് അയാള് ഒന്നും തന്നെ ചോദിച്ചില്ല....
സ്നേഹിക്കാന് മാത്രം അറിഞ്ഞിരുന്ന ആ പിതാവിന്റെ മനസ്സില് സംശയത്തിന്റെ കനലുകള് നീറിത്തുടങ്ങി. ആരും അറിയാതെ അയാള് മകളെ പിന്തുടര്ന്നു. ഇടവേളയില് എപ്പോഴോ അവള് ഇടപെട്ട ആണ്കുട്ടിയില് അയാള് ഗന്ധര്വ്വന്റെ രൂപം കണ്ടു. സുമത്തിന്റെ കഥയിലെ ചുംബനരംഗം ഒരിക്കല് അയാള് നേരിലും കണ്ടു. പതിനാറിന്റെ കനവുകളുടെ ലോകം ജയചന്ദ്രന് എന്ന പിതാവിന് ഉള്ക്കൊള്ളാന് അവുമായിരുന്നില്ല... അയാളുടെ ചിത്താകാശത്തില് ചിന്താ മേഘങ്ങള് കൂട്ടിമുട്ടി. മിന്നല്പ്പിണരുകള് ചീറിപ്പാഞ്ഞു. അലറിത്തെറിച്ച ഉള്ളിലെ കോപം പിന്നെ ഒരിക്കല് ശകാരവര്ഷമായി പെയ്തിറങ്ങി...
പ്രേമത്തിന്റെ മുകുളങ്ങളെ മുല്ലമൊട്ടു പോലെ നുള്ളി എടുക്കാനാണ് ജയചന്ദ്രന് ശ്രമിച്ചത്. പ്രണയത്തിന്റെ അന്തര്സംഘര്ഷങ്ങള് ഇളകിമറിയുമ്പോള് സ്നേഹത്തിന്റെ പുതുവഴികളില് ലക്ഷ്മി എല്ലാം മറന്നു. അച്ഛനെയും അമ്മയേയും അവരുടെ സ്നേഹത്തെയും ലക്ഷ്മിക്ക് ചുറ്റും എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാത്തിനെയും..
ചെറുപിണക്കത്തോടെ എങ്കിലും പതിവുപോലെ അയാള് മകളെ സ്കൂളിലേക്ക് അയച്ചു. പരിഭവങ്ങള് പൂക്കളില് അയാള് പറഞ്ഞുതീര്ത്തു. മണമുള്ള പൂക്കള് മറ്റൊരാള്ക്ക് കൊടുക്കുമ്പോള് എന്തൊക്കെയോ ജീവിത തത്വങ്ങള് അയാള് പഠിക്കുകയായിരുന്നു. പൂവിന്റെ പരാഗം നുകരാന് വണ്ടുകള് എത്തുന്ന കാഴ്ച ഓര്ത്ത് പിന്നെ അയാള് ഊറിച്ചിരിച്ചു. ഒക്കെ അറിയണം, എന്നാലെ..എങ്കിലെ ജീവിതം ആകൂ... അയാള് മനസ്സില് പറഞ്ഞു. എല്ലാം അവളെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാന് സുമത്തിനെ ഏര്പ്പാടാക്കി...വെട്ടം ഇരുട്ടിനോട് ചേര്ന്ന് തുടങ്ങുമ്പോള് അമ്പലത്തിലെ അരയാലില് കിളികള് ചേക്കേറി..ദീപാരാധനയുടെ ഒരുക്കങ്ങളില് ശാന്തിമാര് ശ്രീകോവിലിലേക്കും. എന്നാല് കൂടണയാത്ത തങ്ങളുടെ കുട്ടിയെ തേടി അലയുകയായിരുന്നു ആ തെരുവില് രണ്ടു പേര്..ലക്ഷ്മി ഇതുവരെ വീടെത്തിയില്ല... ആദ്യമായ് ഒന്നു വഴക്ക് പറഞ്ഞതിന് ഇത്രയും വലിയ ശിക്ഷയോ..അവള് എവിടെ പോയിരിക്കും... അന്വേഷണങ്ങളുടെ മാറ്റൊലികള് ആ ഗ്രാമത്തിന്റെ ഓരോ കോണിലും ചെന്നെത്തി...രാത്രിയുടെ ഓരോ യാമങ്ങളിലും അടുത്ത നിമിഷം മകളെ കണ്ടെത്താനുള്ള വ്യഗ്രതയില് ആയിരുന്നു ജയചന്ദ്രന്. സഹായത്തിന് ഒട്ടേറെപ്പേര് ചേര്ന്നു. എങ്കിലും ഗ്രാമത്തിന്റെ ഉറക്കം കവര്ന്ന രാത്രിക്ക് ആ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്താന് ആയില്ല......
കാര്മഘങ്ങള് മൂടിക്കെട്ടിയ പ്രഭാതം ആയിരുന്നു അന്ന്. തെരുവിന് പൂക്കളുടെ മണം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അടഞ്ഞു കിടന്ന പൂക്കടയിലും അടക്കം പറയുന്ന ആളുകളിലും കുറെ ചോദ്യങ്ങള് മാത്രം. അധികം വൈകാതെ കാട്ടുതീ പോലെ ഒരു വാര്ത്ത പരന്നു. സൂര്യകാന്തി പാടങ്ങള്ക്കിടയിലെ റെയില്വേ ട്രാക്കില് രണ്ട് പതിനാറുകാരുടെ മൃതദേഹങ്ങള്....അതില് ഒന്ന്....
അവിടേക്ക് ഓടുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തില് ജയചന്ദ്രനും ഉണ്ടായിരുന്നു. അഴലുന്ന മനസ്സുമായ് ഓടുമ്പോള് അയാള് പ്രാര്ത്ഥിച്ചു. ഈശ്വരാ..അത് എന്റെ മോള് ആവരുതേ....
സൂര്യകാന്തിപ്പാടങ്ങളില് നീണ്ടു കിടക്കുന്ന റെയില്ട്രാക്കിലൂടെ ഓടുമ്പോള് താന് കണ്ടിരുന്ന സ്വപ്നം ആണ് ജയചന്ദ്രന്റെ മനസ്സിലൂടെ മിന്നിമാഞ്ഞത്. ഓരേക്കര് സ്ഥലത്ത് പൂച്ചെടികള് നട്ട്....ലോകത്തുള്ള എല്ലാ പൂക്കളും അവിടെ വിരിഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന സ്വപ്നം....അവയ്ക്കിടയില് സുമവും ലക്ഷ്മിയും..പിന്നെയും കുറെ ഓടിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള് അയാളുടെ ചെവിയില് ഒരു ചോദ്യം ഉയരുന്നു... പൂക്കളോ..മകളോ...? സ്ഥലകാല ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട് ഓട്ടത്തിന് ഇടയിലെ കിതപ്പില് അയാള് പറയുന്നു...പൂക്കള് തന്ന സമ്മാനത്തിന് ഞാനിപ്പോഴും പൂക്കള് സമ്മാനം കൊടുക്കുന്നില്ലെ... മുന്നില് എന്തോ കണ്ട് അയാള് ഓട്ടം നിര്ത്തുന്നു. മുന്പില് ഓടിയവരില് ആരോ ചവിട്ടി മെതിച്ചുപോയ വാടിക്കരിഞ്ഞ ഒരു മുല്ലമാല.... ജയചന്ദ്രന്റെ മനസ്സിലൂടെ ഓര്മ്മച്ചിത്രങ്ങള് മിന്നിമാഞ്ഞു.
പിന്നെ അയാള് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. ആ മൗനം ഏറെ ഭയാനകം ആയിരുന്നു. സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കള് അയാള്ക്കു ചുറ്റും ഉയര്ന്നു വന്നു.... നിര്വികാരനായി നിന്നപ്പോള് ജയചന്ദ്രന് ഓര്ത്തത് ചെടികളെ ആയിരുന്നു... പൂക്കള് ഇറുക്കുമ്പോള് ചെടികള്ക്ക് ഉണ്ടാകുന്ന വേദനയെ ആയിരുന്നു....
....................The End.................
ഒരു പൂ വിരിയുന്നത് ആര്ക്കുവേണ്ടി?
ഷോർട്ട് ഫിലിം തിരക്കഥ
വിഭാഗം: കുടുംബം / പ്രണയം / മനഃശാസ്ത്രം / ദുരന്തം
ദൈർഘ്യം: ഏകദേശം 35–45 മിനിറ്റ്
ഭാഷ: മലയാളം
ടോൺ: കവിതാത്മകവും റിയലിസ്റ്റിക്കും, വിഷാദം നിറഞ്ഞതും
FADE IN:
സീൻ 1
EXT. കേരളത്തിലെ ഗ്രാമം – പുലർച്ചെ
സമയം: രാവിലെ 5:20
ഇരുട്ടിന്റെ പുതപ്പ് മെല്ലെ മാറുകയാണ്.
തെങ്ങിൻതലപ്പുകൾക്കിടയിലൂടെ നീലനിറം കലർന്ന വെളിച്ചം.
മഞ്ഞുതുള്ളികൾ വീണു നിൽക്കുന്ന വഴിയരികിലെ പുല്ലുകൾ.
അകലെയൊരു ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ആദ്യത്തെ മണിനാദം.
ടിൻ... ടിൻ... ടിൻ...
ക്യാമറ പതുക്കെ ഒരു ചെറിയ വീട്ടിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു.
മുറ്റത്ത് മുല്ല, പിച്ചി, റോസ്, ചെമ്പരത്തി.
ഒരു മുല്ലവള്ളിയിൽ പൂക്കൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.
ഒരു കാറ്റ്.
മുല്ലപ്പൂക്കൾ മെല്ലെ ഇളകുന്നു.
CUT TO:
INT. ചെറിയ വീട് – ലക്ഷ്മിയുടെ മുറി
പതിനാറുകാരിയായ ലക്ഷ്മി കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ.
സ്കൂൾ യൂണിഫോം.
മുടി രണ്ട് വശത്തേക്കും പിന്നിയിരിക്കുന്നു.
അവൾ ഒരു വല്ലത്തിൽ നിന്ന് മുല്ലപ്പൂക്കൾ എടുത്ത് മുടിയിൽ ചൂടാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
വാതിൽക്കൽ ജയചന്ദ്രൻ, അമ്പതുകളുടെ തുടക്കം.
അയാൾ നിശ്ശബ്ദമായി മകളെ നോക്കുന്നു.
മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി.
ജയചന്ദ്രൻ (V.O.)
“എത്ര സുന്ദരിയാണ് എന്റെ മകൾ...”
ലക്ഷ്മി തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നു.
ലക്ഷ്മി
"എന്താ അച്ഛാ... എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ?"
ജയചന്ദ്രൻ
"ഒന്നുമില്ല."
ലക്ഷ്മി
"പിന്നെ?
ജയചന്ദ്രൻ
"എന്റെ മോളെ അച്ഛൻ ഒന്ന് നോക്കിയതാ"
(ചിരിക്കുന്നു)
ലക്ഷ്മിയും ചിരിക്കുന്നു.
അവൾ വീണ്ടും കണ്ണാടിയിലേക്ക് തിരിയുന്നു.
ജയചന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ മുടിയിലെ മുല്ലപ്പൂവിലേക്ക്.
അയാൾ എന്തോ ഓർക്കുന്നു.
സീൻ 2
EXT. വീട് – മുറ്റം – പുലർച്ചെ
ലക്ഷ്മി ബാഗുമായി പുറത്തേക്ക് വരുന്നു.
സൈക്കിൾ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ സൈക്കിളിന്റെ ടയർ നോക്കുന്നു.
ലക്ഷ്മി
"അച്ഛാ... ഞാൻ പോട്ടെ."
ജയചന്ദ്രൻ
"ട്യൂഷൻ കഴിഞ്ഞിട്ട് നേരെ സ്കൂളിലേക്ക് പോണം."
ലക്ഷ്മി
"അറിയാം."
ജയചന്ദ്രൻ
"വൈകുന്നേരം കടയിലേക്ക് വരുമോ?"
ലക്ഷ്മി
"നോക്കാം."
ജയചന്ദ്രൻ
“നോക്കാം എന്നല്ല, വരണം".
ലക്ഷ്മി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സൈക്കിളിൽ കയറുന്നു.
പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞ്
ലക്ഷ്മി
"അമ്മയോട് പറയണം... ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് മാങ്ങാ അച്ചാർ വയ്ക്കാൻ."
ജയചന്ദ്രൻ
"നീ പറഞ്ഞാൽ അമ്മ കേൾക്കും. ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ കേൾക്കില്ല."
ലക്ഷ്മി
"അത് അമ്മയ്ക്ക് അറിയാം... അച്ഛൻ വിഷമിക്കണ്ടാ."
അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പോകുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ അവളെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു.
അകലേക്ക് പോകുന്ന സൈക്കിളിന്റെ ബെൽ.
ട്രിംഗ്...
അയാളുടെ ചുണ്ടിൽ വീണ്ടും ഒരു പുഞ്ചിരി.
പിന്നെ
അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഉഷപ്പൂജയുടെ മണി.
ജയചന്ദ്രന്റെ മുഖം മാറുന്നു.
അവൻ പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്തതുപോലെ പൂക്കടയിലേക്ക് നടക്കുന്നു.
സീൻ 3
EXT. ലക്ഷ്മി ഫ്ലവേഴ്സ് – പുലർച്ചെ
ചെറിയ പൂക്കട.
മുല്ലമാലകൾ.
തുളസിക്കതിരുകൾ.
ചെമ്പരത്തി.
റോസാപ്പൂക്കൾ.
വാടാമല്ലി.
താമര.
പൂക്കളുടെ മണം നിറഞ്ഞ ഒരു ലോകം.
സുമം, നാല്പതുകളുടെ അവസാനം, മാല കോർക്കുന്നു.
ഒരു കൈയിൽ പൂക്കൾ.
മറ്റേ കൈയിൽ നൂൽ.
വേഗതയോടെ.
കടയിലേക്ക് എത്തുന്ന ഒരാൾ.
അയാൾ
"ചേച്ചീ, രണ്ട് മുഴം മുല്ല."
സുമം
"ഇപ്പോ തരാം."
മറ്റൊരാൾ
സ്ത്രീ
"ഒരു വലിയ മാല വേണം."
സുമം
"കല്യാണത്തിനാണോ?"
സ്ത്രീ
"അല്ല... ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക്."
സുമം പുഞ്ചിരിക്കുന്നു.
അവൾ പൂക്കൾ തെരുക്കുന്നു.
അപ്പോഴാണ് ജയചന്ദ്രൻ എത്തുന്നത്.
തിരക്ക് അല്പം കുറയുന്നു.
സുമം
"വന്നോ?"
ജയചന്ദ്രൻ
"ങ്ഹും."
സുമം
ലക്ഷ്മി പോയോ?
ജയചന്ദ്രൻ തലയാട്ടുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ
ഇന്നും മുല്ലപ്പൂ ചൂടി കൊടുത്തു.
സുമം പുഞ്ചിരിക്കുന്നു.
സുമം
"അതവളുടെ ഭാഗ്യം. ഇങ്ങനെ ഒരച്ഛനെ കിട്ടിയത്"
ജയചന്ദ്രൻ
"അല്ല..."
ഒരു നിമിഷം.
ജയചന്ദ്രൻ
"നമ്മുടെ ഭാഗ്യം."
സുമം അയാളെ നോക്കുന്നു.
അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ പതിനാറ് വർഷത്തെ ജീവിതം.
സീൻ 4 – FLASHBACK
EXT. ക്ഷേത്രം – പതിനാറ് വർഷം മുമ്പ് – പുലർച്ചെ
ക്ഷേത്രമുറ്റത്ത് യുവാവായ ജയചന്ദ്രൻ.
കയ്യിൽ പൂക്കൾ.
അവൻ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് നടക്കുന്നു.
പിന്നിൽ ഒരു യുവതി.
സുമം.
അവൾ അയാളെ നോക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ അറിയാതെ തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നു.
അവരുടെ കണ്ണുകൾ കൂട്ടിമുട്ടുന്നു.
സുമം ഉടൻ കണ്ണ് താഴ്ത്തുന്നു.
MATCH CUT:
ഇപ്പോഴത്തെ സുമത്തിന്റെ മുഖം.
സീൻ 5
INT. പൂക്കട – രാവിലെ
ജയചന്ദ്രൻ പൂക്കൾ അടുക്കുന്നു.
സുമം ഒരു മാല കോർക്കുന്നു.
സുമം
"ഓർമ്മയുണ്ടോ?"
ജയചന്ദ്രൻ
"എന്ത്?"
സുമം
"എന്നെ ആദ്യം കണ്ടത്."
ജയചന്ദ്രൻ
"നിന്നെയോ?"
സുമം
"അതെ."
ജയചന്ദ്രൻ
"ഞാൻ നിന്നെ കണ്ടിട്ടില്ല."
സുമം മുഖം ചുളിക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ
"ക്ഷേത്രത്തിലെ ദേവിയെയാ കണ്ടത്."
സുമം ചിരിക്കുന്നു.
സുമം
"അങ്ങനെയാണല്ലോ എന്നെ കല്യാണം കഴിച്ചത്."
ജയചന്ദ്രൻ
"നിന്നേക്കാൾ എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടത് നിന്റെ ഭക്തിയാണ്"
സുമം
"അതുകൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ വീട്ടുകാരെ വിട്ട് വന്നത്."
ഒരു നിമിഷത്തെ നിശ്ശബ്ദത.
ജയചന്ദ്രൻ അവളെ നോക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ
"നിനക്ക് വിഷമമുണ്ടോ?"
സുമം മാല കോർക്കുന്നത് നിർത്തുന്നു.
സുമം
"ഇല്ല."
അവൾ വീണ്ടും പൂക്കളിലേക്ക് നോക്കുന്നു.
സുമം
"എനിക്ക് ഒരു കാര്യത്തിൽ മാത്രം വിഷമമുണ്ട്."
ജയചന്ദ്രൻ
"എന്ത്?"
സുമം
"ഇത്രയും വർഷം കാത്തിരുന്നിട്ട്... നമ്മൾക്ക് ഒരു കുട്ടിയുണ്ടായില്ലല്ലോ."
ജയചന്ദ്രന്റെ മുഖം താഴുന്നു.
CUT TO:
സീൻ 6 – FLASHBACK
INT. ആശുപത്രി / വീട് / ക്ഷേത്രം – MONTAGE
ഒരു ദിവസം
ആശുപത്രി മുറിയിൽ കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചിൽ.
BABY CRY.
ജയചന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നു.
സുമം ക്ഷീണിച്ച മുഖത്തോടെ കുഞ്ഞിനെ നോക്കുന്നു.
സുമം
"ജയേട്ടാ..."
അയാൾ അടുത്തേക്ക് വരുന്നു.
സുമം
"അമ്മയുടെ സമ്മാനമാണ്."
ജയചന്ദ്രൻ കുഞ്ഞിനെ കൈയിലെടുക്കുന്നു.
കണ്ണുനീർ.
ജയചന്ദ്രൻ
"നമ്മുടെ ലക്ഷ്മി."
CUT TO BLACK.
സീൻ 7
EXT. ഗ്രാമവഴി – പകൽ
ജയചന്ദ്രൻ സൈക്കിൾ ഓടിക്കുന്നു.
പൂക്കൾ നിറച്ച സൈക്കിൾ.
ക്യാമറ ചക്രത്തിലേക്ക്.
ചക്രം തിരിയുന്നു.
MATCH CUT:
ഒരു പഴയ ട്രെയിൻ ചക്രം.
ട്രെയിൻ ശബ്ദം.
സീൻ 8 – FLASHBACK
EXT. റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ – വർഷങ്ങൾ മുമ്പ്
ചെറിയ കുട്ടിയായ ജയചന്ദ്രൻ.
വിശന്ന മുഖം.
ആളുകൾക്കിടയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക്.
ട്രെയിൻ പോകുന്നു.
അവൻ ഒരു നിമിഷം ട്രെയിനിലേക്ക് നോക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ (V.O.)
“വിശപ്പടക്കാൻ തെരുവിൽ അലഞ്ഞൊരു ബാല്യം...”
MONTAGE:
ഹോട്ടലിൽ മേശ തുടയ്ക്കുന്ന കുട്ടി.
പാത്രം കഴുകുന്നു.
ബാക്കിയുണ്ടായ ഭക്ഷണം നോക്കുന്നു.
രാത്രി ഹോട്ടലിന്റെ വരാന്തയിൽ ഉറങ്ങുന്നു.
മഴ.
തണുപ്പ്.
ഒരു ദിവസം
പൂക്കൾ വാങ്ങിച്ച് പോകുന്ന ഒരു വൃദ്ധൻ.
അയാൾ പെട്ടെന്ന് തലചുറ്റി വീഴുന്നു.
ആളുകൾ നോക്കിനിൽക്കുന്നു.
കുട്ടിയായ ജയചന്ദ്രൻ ഓടിവരുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ
"അയ്യാ!"
വൃദ്ധൻ അവന്റെ കൈയിൽ മുറുകെ പിടിക്കുന്നു.
CUT:
ക്ഷേത്രമുറ്റം.
വൃദ്ധൻ അവനെ കൂടെ കൊണ്ടുവരുന്നു.
വൃദ്ധൻ
"പൂക്കൾക്ക് മാത്രമല്ല മണം മോനേ..."
ജയചന്ദ്രൻ നോക്കുന്നു.
വൃദ്ധൻ
"ജീവിതത്തിനുമുണ്ട്."
സീൻ 9
EXT. ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള പൂക്കട – FLASHBACK
വൃദ്ധൻ ഒരു ചെറിയ കട കാണിക്കുന്നു.
വൃദ്ധൻ
ഇതിനി നിന്റെതാണ്.
ജയചന്ദ്രൻ ഞെട്ടുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ
"എന്റെയോ?"
വൃദ്ധൻ
"നിനക്ക് വിശ്വാസമുണ്ടോ?"
കുട്ടി തലകുനിക്കുന്നു.
വൃദ്ധൻ
"അത് മതി."
CUT BACK TO:
സീൻ 10
EXT. ലക്ഷ്മി ഫ്ലവേഴ്സ് – പകൽ
ജയചന്ദ്രൻ സൈക്കിളിന്റെ ചക്രം ശരിയാക്കുന്നു.
ചക്രം തിരിക്കുന്നു.
ചക്രത്തിന്റെ ചലനം പതുക്കെ മന്ദമാകുന്നു.
അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പഴയ ഓർമ്മകൾ.
ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ.
അകലെയുള്ള സ്കൂൾ മണി.
ടിങ്... ടിങ്...
ജയചന്ദ്രൻ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു.
സീൻ 11
EXT. സ്കൂൾ ഗേറ്റ് – വൈകുന്നേരം
സ്കൂൾ വിടുന്നു.
കുട്ടികളുടെ കൂട്ടം.
ചിരി.
ഓട്ടം.
സൈക്കിൾ.
ബാഗുകൾ.
ആ ശബ്ദത്തിനിടയിൽ ജയചന്ദ്രൻ.
അവൻ മകളെ തിരയുന്നു.
പെട്ടെന്ന്
ലക്ഷ്മി.
സുഹൃത്തുക്കൾക്കൊപ്പം.
അവളുടെ മുടിയിൽ മുല്ലപ്പൂ.
അവൾ ചിരിക്കുന്നു.
അവൾക്കരികിൽ ഒരു ആൺകുട്ടി.
അരുൺ, പതിനാറ്.
അവൻ എന്തോ പറയുന്നു.
ലക്ഷ്മി ചിരിക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രന്റെ കണ്ണ് അവരിൽ നിൽക്കുന്നു.
CLOSE ON:
ലക്ഷ്മിയുടെ മുടിയിലെ പൂക്കൾ.
ഒരു മുല്ലപ്പൂ.
പിന്നെ
ഒരു വാടാമല്ലി.
ജയചന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകളിൽ ചെറിയ സംശയം.
സീൻ 12
EXT. ഗ്രാമവഴി – വൈകുന്നേരം
ലക്ഷ്മി അച്ഛന്റെ സൈക്കിളിനൊപ്പം നടക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ
"ഇന്നെന്താ ഇത്ര സന്തോഷം?"
ലക്ഷ്മി
"ഒന്നുമില്ല."
ജയചന്ദ്രൻ
"ആരാ കൂടെ നിന്നത്?"
ലക്ഷ്മി
"ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടിയാ."
ജയചന്ദ്രൻ
"പേര്?"
ലക്ഷ്മി
"അരുൺ."
ജയചന്ദ്രൻ മിണ്ടുന്നില്ല.
അയാളുടെ കണ്ണുകൾ മകളുടെ മുടിയിലേക്ക്.
ജയചന്ദ്രൻ
"മുല്ലപ്പൂവൊക്കെ വാടിയല്ലോ."
ലക്ഷ്മി തൊട്ടുനോക്കുന്നു.
ലക്ഷ്മി
"അതെ."
ജയചന്ദ്രൻ ഒന്നും ചോദിക്കുന്നില്ല.
സീൻ 13
INT. പൂക്കട – അടുത്ത ദിവസം
സുമം ഒരു വലിയ ചുവന്ന റോസാപ്പൂവ് കൈയിലെടുക്കുന്നു.
സുമം
"ജയേട്ടാ... ഇതു നോക്കിയേ."
ജയചന്ദ്രൻ നോക്കുന്നു.
അസാധാരണമായ വലിപ്പം.
ആഴത്തിലുള്ള ചുവപ്പ്.
അസാധാരണമായ മണം.
അയാൾ പൂവിനെ മണക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ
"ഈ പൂവിന് എന്താ ഇത്ര മണം?"
സുമം പുഞ്ചിരിക്കുന്നു.
സുമം
"ഗന്ധർവൻ ചുംബിച്ച പൂവായിരിക്കും."
ജയചന്ദ്രൻ അവളെ നോക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ
"എന്താ?"
സുമം
"ഏതോ കന്യകയിൽ അനുരക്തനായ ഗന്ധർവൻ..."
അവൾ പൂവിലേക്ക് നോക്കി
സുമം
"ചുംബിച്ച പൂവാകാം."
ജയചന്ദ്രൻ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
പക്ഷേ കഴിയുന്നില്ല.
അയാൾ പൂവിനെ നോക്കുന്നു.
CLOSE UP:
ചുവന്ന റോസാപ്പൂവ്.
SOUND:
ഹൃദയമിടിപ്പ്.
സീൻ 14
EXT. സ്കൂൾ പരിസരം – ഉച്ച
ജയചന്ദ്രൻ അകലെയായി നിൽക്കുന്നു.
മകളെ നോക്കുന്നു.
ലക്ഷ്മി അരുണിനൊപ്പം.
അവൻ അവൾക്ക് ഒരു പൂവ് കൊടുക്കുന്നു.
ലക്ഷ്മി അത് വാങ്ങുന്നു.
അവളുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷം.
ജയചന്ദ്രന്റെ മുഖത്ത് ഞെട്ടൽ.
FLASH:
സുമത്തിന്റെ ശബ്ദം.
സുമം (V.O.)
“ഗന്ധർവൻ ചുംബിച്ച പൂവ്...”
BACK TO SCENE.
ലക്ഷ്മി അരുണിന്റെ കവിളിൽ ചുംബിക്കുന്നു.
ഒരു നിമിഷം.
ജയചന്ദ്രൻ കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കുന്നു.
ശ്വാസം മുട്ടുന്നു.
സീൻ 15
INT. വീട് – രാത്രി
ലക്ഷ്മി പഠിക്കുന്നു.
സുമം അടുക്കളയിൽ.
ജയചന്ദ്രൻ മിണ്ടാതിരിക്കുന്നു.
സുമം
"എന്താ?"
മറുപടി ഇല്ല.
സുമം
"ജയേട്ടാ...ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ"
ജയചന്ദ്രൻ
"ഒന്നുമില്ല."
സുമം
"അല്ല, എന്തോ ഉണ്ട്."
അയാൾ പെട്ടെന്ന്
ജയചന്ദ്രൻ
"നമ്മുടെ മകൾക്ക് എത്ര വയസ്സായി?"
സുമം നിശ്ശബ്ദം.
സുമം
"അതെന്താ, അറിയാത്ത പോലെ? പതിനാറ്."
ജയചന്ദ്രൻ
"പതിനാറ്..."
അയാൾ ആ വാക്ക് ആവർത്തിക്കുന്നു.
സുമം
"എന്താ?"
ജയചന്ദ്രൻ
"ഒന്നുമില്ല."
അയാൾ എഴുന്നേറ്റ് പോകുന്നു.
സീൻ 16
EXT. വീട് – രാത്രി
ജയചന്ദ്രൻ മുറ്റത്ത് ഒറ്റയ്ക്ക്.
മുല്ലവള്ളിയിൽ നിന്ന് ഒരു പൂവ് പറിക്കാൻ കൈ നീട്ടുന്നു.
പെട്ടെന്ന് കൈ പിൻവലിക്കുന്നു.
അയാൾ പൂവിനെ നോക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ (V.O.)
“പൂക്കളോ...? മകളോ...?”
അയാളുടെ മുഖത്ത് വേദന.
സീൻ 17
INT. വീട് – മറ്റൊരു ദിവസം
ലക്ഷ്മി സ്കൂളിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നു.
അച്ഛൻ അവൾക്ക് മുല്ലപ്പൂ ചൂടുന്നു.
പക്ഷേ ഇന്ന് കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നു.
ലക്ഷ്മി
"എന്താ അച്ഛാ?"
ജയചന്ദ്രൻ
"ഒന്നുമില്ല."
ലക്ഷ്മി
"അച്ഛന് എന്നോട് ദേഷ്യമാണോ?"
ജയചന്ദ്രൻ അവളെ നോക്കുന്നു.
ഒരു നിമിഷം.
ജയചന്ദ്രൻ
"നീ എപ്പോഴും എന്റെ മോളായിരിക്കണം."
ലക്ഷ്മിക്ക് അത് മനസ്സിലാകുന്നില്ല.
അവൾ പോകുന്നു.
സീൻ 18
INT. പൂക്കട – പകൽ
ജയചന്ദ്രൻ പൂക്കൾ തെരുക്കുന്നു.
അയാളുടെ കൈകളുടെ ചലനത്തിൽ അസ്വസ്ഥത.
കടയിലേക്ക് വരുന്ന ഒരാൾ
അയാൾ
"ചേട്ടാ, ഒരു മാല."
ജയചന്ദ്രൻ മാല കൈമാറുന്നു.
അയാൾ
"എത്രയാ?"
ജയചന്ദ്രൻ വില പറയുന്നില്ല.
സുമം
"അമ്പത്."
അയാൾ പണം നൽകുന്നു.
പോകുന്നു.
സുമം ജയചന്ദ്രനെ നോക്കുന്നു.
സുമം
"എല്ലാം അവളോട് പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കണം."
ജയചന്ദ്രൻ
"എന്ത്?"
സുമം
"അവളുടെ പ്രായം."
ജയചന്ദ്രൻ
"അവൾക്കറിയാം."
സുമം
"അറിയുന്നതും മനസ്സിലാക്കുന്നതും രണ്ടാണ്."
ജയചന്ദ്രൻ മിണ്ടുന്നില്ല.
സുമം ഒരു പൂവിന്റെ തണ്ട് മുറിക്കുന്നു.
സുമം
"പൂവ് വിരിയുമ്പോൾ അതിനെ പിടിച്ചുവെക്കാൻ പറ്റില്ല.."
ജയചന്ദ്രൻ അവളെ നോക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ
"പൂവല്ല ഇത്."
സുമം
"പിന്നെന്താ? അത് പോലൊക്കെയാ"
അയാൾ മറുപടി പറയുന്നില്ല.
സീൻ 19
EXT. പൂന്തോട്ടം – വൈകുന്നേരം
ലക്ഷ്മി പൂക്കൾക്ക് വെള്ളം ഒഴിക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ അകലെ നിന്ന് നോക്കുന്നു.
അവൾ ചെടികളോട് സംസാരിക്കുന്നു.
ലക്ഷ്മി
"നാളെ കൂടുതൽ പൂക്കണം കേട്ടോ..."
ജയചന്ദ്രന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി.
അയാൾ അടുത്തേക്ക് വരുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ
"ആരോടാ സംസാരിക്കുന്നത്?"
ലക്ഷ്മി
"പൂക്കളോട്."
ജയചന്ദ്രൻ
"അവ കേൾക്കുമോ?"
ലക്ഷ്മി
"അച്ഛൻ പറയുന്നതുൾപ്പെടെ എല്ലാം കേൾക്കും."
അവൾ ചിരിക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രന്റെ പുഞ്ചിരി മായുന്നു.
സീൻ 20
EXT. സ്കൂൾവഴി – ദിവസം
ജയചന്ദ്രൻ അകലെ നിന്ന് ലക്ഷ്മിയെ പിന്തുടരുന്നു.
അവൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല.
അരുൺ എത്തുന്നു.
ഇരുവരും സംസാരിക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രന്റെ ചുവടുകൾ മന്ദമാകുന്നു.
അരുൺ ഒരു വാടാമല്ലി പൂവ് ലക്ഷ്മിയുടെ മുടിയിൽ വയ്ക്കുന്നു.
ലക്ഷ്മി ചിരിക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ ദൂരത്ത്.
അയാളുടെ മുഖത്ത് വേദന.
സീൻ 21
INT. വീട് – രാത്രി
വാതിൽ ശക്തമായി അടയുന്നു.
ലക്ഷ്മി ഞെട്ടുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ
"ആരാ അവൻ?"
ലക്ഷ്മി
"അരുൺ."
ജയചന്ദ്രൻ
"നീ എന്തിനാ അവന്റെ കൂടെ നടക്കുന്നത്?"
ലക്ഷ്മി
"അവൻ എന്റെ ഫ്രണ്ടാണ്."
ജയചന്ദ്രൻ
"ഫ്രണ്ടോ?"
ലക്ഷ്മി
"അതെ."
ജയചന്ദ്രൻ
"അവൻ തന്ന പൂവ് എന്തിനാ വാങ്ങിയത്?"
ലക്ഷ്മി നിശ്ശബ്ദം.
ജയചന്ദ്രൻ
"ഞാൻ ചോദിച്ചതിന് ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല."
ലക്ഷ്മി
"എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്."
ജയചന്ദ്രൻ ഞെട്ടുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ
"എന്ത്?"
ലക്ഷ്മി
"അവനെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്."
നിശ്ശബ്ദത.
സുമം ഇടപെടുന്നു.
സുമം
"ജയേട്ടാ...മതി"
ജയചന്ദ്രൻ
നീ മിണ്ടരുത്!
ലക്ഷ്മിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നു.
ലക്ഷ്മി
"അച്ഛാ..."
ജയചന്ദ്രൻ
"നിനക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല!"
ലക്ഷ്മി
"എനിക്കെല്ലാംഅറിയാം!"
ജയചന്ദ്രൻ
"എന്തറിയാം?"
ലക്ഷ്മി
"എനിക്ക് അവനെ ഇഷ്ടമാണെന്ന്."
ജയചന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകളിൽ കോപവും ഭയവും.
ജയചന്ദ്രൻ
"ഇനി പറ്റില്ല. നിർത്തിക്കോണം...ഇതൊക്കെ...അല്ലെങ്കിൽ"
ലക്ഷ്മി
"ഇക്കാര്യത്തിൽ അച്ഛൻ ഇടപെടണ്ടാ.."
ജയചന്ദ്രന് മറുപടി ഇല്ല.
അയാൾ ദേഷ്യപ്പെട്ട് തിരിഞ്ഞ് നടക്കുന്നു.
ലക്ഷ്മി കരയുന്നു.
സീൻ 22
EXT. പൂക്കട – അടുത്ത പുലർച്ചെ
ജയചന്ദ്രൻ ഒറ്റയ്ക്ക്.
പൂക്കൾക്കിടയിൽ ഇരിക്കുന്നു.
മുല്ലപ്പൂ കൈയിലെടുക്കുന്നു.
അത് പതുക്കെ നുള്ളുന്നു.
പിന്നെ കൈ പിൻവലിക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ (V.O.)
“പൂവിന്റെ മുകുളം വിരിയുന്നതിന് മുമ്പേ നുള്ളിക്കളയുന്നത്... അതാണോ സ്നേഹം?”
ഒരു വണ്ട് പൂവിൽ വന്നിരിക്കുന്നു.
അത് പരാഗം നുകരുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ അതിനെ നോക്കുന്നു.
അയാൾ മെല്ലെ ചിരിക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ
"ഒക്കെ അറിയണം..."
ഒരു ഇടവേള.
ജയചന്ദ്രൻ
"എന്നാലേ... ജീവിതം ആകൂ."
സീൻ 23
INT. വീട് – രാവിലെ
ലക്ഷ്മി സ്കൂളിലേക്ക് തയ്യാറാകുന്നു.
വീട്ടിൽ നിശ്ശബ്ദത.
ജയചന്ദ്രൻ അവളെ നോക്കുന്നു.
അവൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ല.
മുല്ലപ്പൂ എടുത്ത് അവളുടെ മുടിയിൽ ചൂടുന്നു.
ലക്ഷ്മിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നു.
ലക്ഷ്മി
"അച്ഛന് എന്നോട് ദേഷ്യമില്ലേ?"
ജയചന്ദ്രൻ അവളുടെ തലയിൽ കൈവെക്കുന്നു.
അയാളൊന്നും മിണ്ടുന്നില്ല
ലക്ഷ്മി പോകുന്നു.
വാതിൽ അടയുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ അവൾ പോയ വഴിയിലേക്ക് നോക്കുന്നു.
സീൻ 24
INT. പൂക്കട – പകൽ
സുമം മാല കോർക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ പൂക്കൾ അടുക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ
"അവളോട് നീ സംസാരിക്കണം."
സുമം
"എന്ത് പറയണം?"
ജയചന്ദ്രൻ
"ജീവിതം അത്ര എളുപ്പമല്ലെന്ന്."
സുമം
"അവൾ ജീവിതം തുടങ്ങുന്നതല്ലേയുള്ളൂ."
ജയചന്ദ്രൻ നിശ്ശബ്ദം.
സുമം
"നമ്മൾ അവളുടെ ജീവിതം തീരുമാനിക്കേണ്ടവരല്ല.."
ജയചന്ദ്രൻ നോക്കുന്നു.
സുമം
"അവൾക്ക് തെറ്റുകൾ വരാം."
ജയചന്ദ്രൻ
"എനിക്ക് പേടിയുണ്ട്."
സുമം അയാളുടെ ആശങ്ക മനസ്സിലാക്കുന്നു.
സുമം
"എനിക്കും."
സീൻ 25
EXT. ഗ്രാമം – സന്ധ്യ
സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നു.
ആകാശം ചുവപ്പുന്നു.
അമ്പലത്തിലെ അരയാൽ മരത്തിൽ പക്ഷികൾ ചേക്കേറുന്നു.
ശാന്തിമാർ ശ്രീകോവിലിലേക്ക് പോകുന്നു.
ദീപാരാധനയുടെ ഒരുക്കങ്ങൾ.
ക്ഷേത്രമണി.
ജയചന്ദ്രൻ പൂക്കട അടയ്ക്കുന്നു.
അയാൾ സമയം നോക്കുന്നു.
6:20 PM
ലക്ഷ്മി വന്നിട്ടില്ല.
സീൻ 26
INT. വീട് – സന്ധ്യ
സുമം വാതിൽക്കൽ.
സുമം
"നേരം വൈകിയല്ലോ, ലക്ഷ്മി വന്നില്ലേ?"
ജയചന്ദ്രൻ തലകുനിക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ
"ഇല്ല."
സുമം
"ഫോണിലൊന്ന് വിളിക്കാമായിരുന്നില്ലേ?"
ജയചന്ദ്രൻ ഫോൺ വിളിക്കുന്നു.
CALLING...
മറുപടി ഇല്ല.
വീണ്ടും.
CALLING...
സ്വിച്ച് ഓഫ്.
സുമത്തിന്റെ മുഖം മാറുന്നു.
സുമം
"അവൾ എവിടെ പോയിരിക്കും?"
ജയചന്ദ്രൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ല.
സീൻ 27
EXT. ഗ്രാമവഴികൾ – രാത്രി
ജയചന്ദ്രൻ സൈക്കിളിൽ.
സുമം പിന്നിൽ.
അവരുടെ കൂടെ നാട്ടുകാർ.
ജയചന്ദ്രൻ
"ലക്ഷ്മി!"
സുമം
"മോളേ!"
വീടുകൾ.
കടകൾ.
ക്ഷേത്രം.
സ്കൂൾ.
ബസ് സ്റ്റോപ്പ്.
റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ.
എവിടെയും തിരച്ചിൽ.
സീൻ 28
EXT. റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ – രാത്രി
ജയചന്ദ്രൻ ഓടിയെത്തുന്നു.
ട്രെയിൻ കടന്നുപോകുന്നു.
അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ഓരോ മുഖവും പരിശോധിക്കുന്നു.
ഒന്നുമില്ല.
ശ്വാസം മുട്ടി നിൽക്കുന്നു.
സുമം
"ജയേട്ടാ..."
അയാൾ അവളെ നോക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ
"അവൾ വരും."
ഒരു നിമിഷം.
ജയചന്ദ്രൻ
"വരാതിരിക്കില്ല."
സീൻ 29
MONTAGE – രാത്രി
സുമം കിടക്കയിൽ ഇരിക്കുന്നു.
ലക്ഷ്മിയുടെ സ്കൂൾ യൂണിഫോം ചേർത്തുപിടിക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ വാതിൽക്കൽ.
സുമം
അവളെ ഞാൻ വഴക്ക് പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നു...
ജയചന്ദ്രൻ മിണ്ടുന്നില്ല.
സുമം
നീ മാത്രമല്ലേ...
അവളുടെ വാക്ക് മുറിയുന്നു.
ജയചന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകൾ താഴുന്നു.
സീൻ 30
EXT. ഗ്രാമം – പുലർച്ചെ
ആകാശം കറുത്ത മേഘങ്ങളാൽ മൂടിയിരിക്കുന്നു.
മഴ വരുന്നതിന് മുമ്പുള്ള നിശ്ശബ്ദത.
പൂക്കട അടഞ്ഞുകിടക്കുന്നു.
ഇന്ന് പൂക്കളുടെ മണമില്ല.
ഒരു കൂട്ടം ആളുകൾ കടയുടെ മുന്നിൽ.
അവർ തമ്മിൽ അടക്കം പറയുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ പുറത്തേക്ക് വരുന്നു.
ഒരാൾ അയാളെ നോക്കുന്നു.
ഒന്നും പറയുന്നില്ല.
മറ്റൊരാൾ ഫോൺ കൈയിൽ പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നു.
നാട്ടുകാരൻ
"ജയേട്ടാ..."
അയാൾ നിൽക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ
"എന്താ?"
മറുപടി ഇല്ല.
നാട്ടുകാരൻ
"റെയിൽവേ ട്രാക്കിനരികിൽ..."
ഒരു ഇടവേള.
നാട്ടുകാരൻ
"രണ്ട് കുട്ടികളുടെ മൃതദേഹം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്."
ജയചന്ദ്രന്റെ ശ്വാസം നിലയ്ക്കുന്നതുപോലെ.
ജയചന്ദ്രൻ
"ആര്...?"
നാട്ടുകാരൻ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തുന്നു.
നാട്ടുകാരൻ
"രണ്ട് പതിനാറുകാരാണ്..."
ജയചന്ദ്രന്റെ മുഖം വെളുത്തുപോകുന്നു.
സീൻ 31
EXT. റെയിൽവേ ട്രാക്കിലേക്കുള്ള വഴി – പകൽ
ജയചന്ദ്രൻ ഓടുന്നു.
അയാളുടെ പിന്നാലെ ആളുകൾ.
മഴത്തുള്ളികൾ വീഴാൻ തുടങ്ങുന്നു.
അയാളുടെ ശ്വാസം കനക്കുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ (V.O.)
“ഈശ്വരാ...”
അയാൾ കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ ഓടുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ (V.O.)
“അത് എന്റെ മോളാവരുതേ...”
FLASHBACK:
ലക്ഷ്മി കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ.
അവൾ ചിരിക്കുന്നു.
FLASH:
അവളുടെ തലയിൽ ആദ്യമായി മുല്ലപ്പൂ ചൂടുന്ന ജയചന്ദ്രൻ.
FLASH:
“അച്ഛാ...” എന്ന വിളി.
FLASH:
അവൾ സ്കൂളിലേക്ക് സൈക്കിൾ ഓടിച്ചു പോകുന്നു.
FLASH:
അരുൺ.
FLASH:
ചുവന്ന റോസാപ്പൂവ്.
FLASH:
ഗന്ധർവന്റെ കഥ.
FLASH:
സുമത്തിന്റെ മുഖം.
സീൻ 32
EXT. സൂര്യകാന്തിപ്പാടങ്ങൾ – റെയിൽവേ ട്രാക്ക് – പകൽ
വിശാലമായ സൂര്യകാന്തിപ്പാടം.
മഞ്ഞപ്പൂക്കൾ.
കാറ്റിൽ ആടുന്നു.
അകലെയൊരു കൂട്ടം ആളുകൾ.
ജയചന്ദ്രൻ ഓടിയെത്തുന്നു.
അയാൾ പെട്ടെന്ന് നിൽക്കുന്നു.
അയാളുടെ മുന്നിലൂടെ ഒരാൾ ഓടിപ്പോകുന്നു.
മറ്റൊരാൾ.
ആളുകളുടെ തിരക്ക്.
അയാൾ മുന്നോട്ട് പോകാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
അപ്പോഴാണ്
അയാളുടെ കാലിൽ എന്തോ തട്ടുന്നത്.
അയാൾ താഴേക്ക് നോക്കുന്നു.
വാടിക്കരിഞ്ഞ ഒരു മുല്ലമാല.
മണ്ണിൽ.
ആളുകളുടെ കാലുകൾ ചവിട്ടിമെതിച്ച നിലയിൽ.
ജയചന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകൾ അതിൽ പതിക്കുന്നു.
SOUND DESIGN:
എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളും പതുക്കെ ഇല്ലാതാകുന്നു.
ശൂന്യത.
സീൻ 33 – MEMORY MONTAGE
മുല്ലപ്പൂ.
ലക്ഷ്മിയുടെ മുടി.
ജയചന്ദ്രന്റെ കൈ.
“എന്റെ മോളെ...”
കുഞ്ഞായ ലക്ഷ്മിയുടെ ചിരി.
“അച്ഛാ...”
സുമത്തിന്റെ ശബ്ദം
സുമം (V.O.)
“പൂവ് വിരിയുമ്പോൾ അതിനെ പിടിച്ചുവെക്കാൻ പറ്റില്ല ജയേട്ടാ...”
ജയചന്ദ്രന്റെ ശബ്ദം
ജയചന്ദ്രൻ (V.O.)
“പൂക്കൾ തന്ന സമ്മാനത്തിന് ഞാനിപ്പോഴും പൂക്കൾ സമ്മാനം കൊടുക്കുന്നില്ലേ...”
സീൻ 34
EXT. സൂര്യകാന്തിപ്പാടം – CONTINUOUS
ജയചന്ദ്രൻ പതുക്കെ തല ഉയർത്തുന്നു.
അവന്റെ മുന്നിൽ സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കൾ.
ഒന്ന്.
രണ്ട്.
നൂറുകണക്കിന്.
മഞ്ഞ നിറത്തിൽ മുങ്ങിയ ലോകം.
അയാൾ അവിടെ നിശ്ചലനായി നിൽക്കുന്നു.
ആരും അയാളോട് ഒന്നും പറയുന്നില്ല.
അയാൾ ആരോടും ഒന്നും ചോദിക്കുന്നില്ല.
അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണുനീർ ഇല്ല.
നിർവികാരം.
സീൻ 35 – അന്തിമ ദൃശ്യശ്രേണി
ക്യാമറ പതുക്കെ ജയചന്ദ്രനെ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കൾ അയാൾക്ക് ചുറ്റും ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നു.
FLASHBACK:
ഒരു ഏക്കർ ഭൂമി.
അതിനുള്ളിൽ ലോകത്തിലെ എല്ലാ പൂക്കളും.
ജയചന്ദ്രൻ.
സുമം.
ലക്ഷ്മി.
മൂവരും പൂക്കൾക്കിടയിലൂടെ നടക്കുന്നു.
ലക്ഷ്മി ഓടുന്നു.
ജയചന്ദ്രൻ ചിരിക്കുന്നു.
അവൾ തിരിഞ്ഞ്
ലക്ഷ്മി
"അച്ഛാ..."
CUT BACK:
ശൂന്യമായ സൂര്യകാന്തിപ്പാടം.
ജയചന്ദ്രൻ മാത്രം.
സീൻ 36
EXT. സൂര്യകാന്തിപ്പാടം – CONTINUOUS
അയാൾ താഴേക്ക് നോക്കുന്നു.
ഒരു ചെറിയ സൂര്യകാന്തിച്ചെടി.
അതിന്റെ തണ്ടിൽ ഒരു പൂവ്.
അയാൾ പതുക്കെ കൈ നീട്ടുന്നു.
പൂവ് പറിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല.
പകരം
അയാൾ അതിന്റെ ഇലയിൽ വിരൽ തൊടുന്നു.
അയാളുടെ മുഖത്ത് വേദന.
ജയചന്ദ്രന്റെ ഉള്ളിലെ ശബ്ദം:
ജയചന്ദ്രൻ (V.O.)
“പൂക്കൾ ഇറുക്കുമ്പോൾ...”
ഒരു നിശ്ശബ്ദത.
ജയചന്ദ്രൻ (V.O.)
“ചെടികൾക്കും വേദനിക്കുമോ...?”
ക്യാമറ പൂവിലേക്ക്.
കാറ്റിൽ അത് മെല്ലെ ആടുന്നു.
സീൻ 37 – FINAL IMAGE
EXT. സൂര്യകാന്തിപ്പാടം – WIDE SHOT
ജയചന്ദ്രൻ ചെറുതായി മാത്രം കാണുന്നു.
ചുറ്റും ആയിരക്കണക്കിന് സൂര്യകാന്തിപ്പൂക്കൾ.
മഴത്തുള്ളികൾ വീഴുന്നു.
ഒരു തുള്ളി ജയചന്ദ്രന്റെ മുഖത്ത്.
അത് കണ്ണുനീരുമായി കലരുന്നു.
അയാൾ പിന്നെയും നിശ്ചലനാകുന്നു.
FADE TO BLACK.
TITLE CARD
ഒരു പൂ വിരിയുന്നത് ആര്ക്കുവേണ്ടി..?
ചില നിമിഷങ്ങൾ നിശ്ശബ്ദത.
പിന്നെ
ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ശബ്ദം.
ലക്ഷ്മി (V.O.)
“അച്ഛാ...”
CUT TO BLACK.
END
അവസാന ക്രെഡിറ്റിന് മുൻപ് ഒരു ചെറിയ ദൃശ്യം
EXT. ലക്ഷ്മി ഫ്ലവേഴ്സ് – കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം – രാവിലെ
കട ഇപ്പോഴും അടഞ്ഞുകിടക്കുന്നു.
വാതിലിന് മുന്നിൽ ആരോ വെച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ മുല്ലമാല.
ക്യാമറ പതുക്കെ അടുത്തേക്ക്.
മുല്ലപ്പൂക്കളിൽ ഒരു വാടാമല്ലിപ്പൂ.
കാറ്റ്.
മാല അല്പം ഇളകുന്നു.
അകലെയൊരു ക്ഷേത്രമണി.
ടിൻ... ടിൻ... ടിൻ...
FADE OUT.
THE END
ധനുമാസക്കുളിരിന്റെ തലോടലേറ്റ് അഗാധമായ നിദ്രയിലേക്ക് അയാള് വഴുതി വീണു. രാത്രിക്ക് ശ്രുതിയിടുന്ന ചീവീടുകളുടെ ശബ്ദം കേള്വിക്കപ്പുറം എവിടെയോ പോയി. പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളുടെയും കര്മ്മങ്ങളില് വ്യാപൃതമായിരുന്ന ബോധതലം മനസ്സില് വിലയം പ്രാപിച്ചു. അബോധത്തിലെ സ്വപ്നങ്ങള്ക്ക് ഊര്ജ്ജം പകര്ന്ന് ഉറക്കത്തിന്റെ രണ്ടാം പാളി അടര്ന്നു വീണു... !
